آموزشی

فرض تداوم فعالیت

در حسابداری مالی فرض بر این است که یک واحد اقتصادی برای یک مدت طولانی و قابل پیش بینی فعال است. به عبارت دیگر فرض بر این است که فعالیت های این واحد اقتصادی ادامه دارد و قصد منحل شدن یا محدود کردن فعالیت آن وجود ندارد.
بر اساس این فرض:
1-دارایی ها و بدهی ها به جاری و بلند مدت تقسیم میشود.
2-ثبت دارایی ها بر اساس بهای تمام شده به جای ارزش جاری انجام میشود.
برای تفهیم بهتر این موضوع به عنوان مثال ساختمان واحد تجاری را در نظر بگیرید. در صورت فرض تداوم فعالیت این ملک از جمله دارایی های شرکت محسوب میشود و در دفاتر ثبت میگردد. یعنی شرکت آنقدر به فعالیت خود ادامه میدهد که بهای این ملک به عنوان هزینه به آن دوره ها تخصیص یابد. در غیر این صورت باید کل بهای تمام شده ملک به عنوان هزینه سال خرید محسوب شود.

بر اساس استاندارد57 حسابرسی زمانی که یکی از موارد زیر اتفاق بیوفتد فرض تداوم فعالیت شرکت نقض میشود و در صورت های مالی این فرض رعایت نمیشود.
1-بدهی جاری شرکت بیشتر از دارایی آن باشد.
2-زیان انباشته شرکت دو برابر سرمایه باشد.
3-زمانی که شرکت دچارکمبود نقدینگی شود و برای خرید مواد اولیه دچار مشکل شود.

نوشته های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *